Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies.

Witamy na stronie Wrocławskiego Zoo!

Godziny otwarciaKUP BILET Language:
Odwiedź:

Oryks szablorogi myśliwych ofiara

2018-08-31
Oryks szablorogi myśliwych ofiara

Ostatniego, dziko żyjącego oryksa szablorogiego zabito dla trofeum, w postaci rogów, w drugiej połowie XIX w.

Gatunek przetrwał dzięki prywatnym hodowlom szejków arabskich i ogrodom zoologicznym na całym świecie. W czerwcu, we wrocławskim zoo przyszły na świat dwa młode oryksy.

Nim Europejczycy podbili Afrykę, oryks szablorogi (Oryx dammah) był gatunkiem powszechnie występującym na terenach półpustynnych i pustynnych Północnej Afryki. Przez wieki były elementem środowiska, które rdzennym mieszkańcom umożliwiało przetrwanie. Wykorzystywali je jednak w ograniczonym stopniu, dzięki czemu populacja oryksów utrzymywała się na stałym poziomie. Dopiero moda na polowania dla trofeów przyniosła zgubę tym antylopom. Jedną z cech charakterystycznych oryksów są długie na ok. 1,2 m rogi w kształcie szabli, które stały się obiektem pożądania myśliwych głównie z Europy i Ameryki.

Na szczęście, dzięki hodowlom zamkniętym, te antylopy przetrwały do naszych czasów i możemy je podziwiać również w warunkach dzikich. Od niemal 20 lat trwa w Afryce introdukcja – zasiedlanie poza środowiskiem jego pierwotnego występowania. Oryks został wypuszczony na czterech, ogrodzonych obszarach chronionych w Tunezji i jednym w Senegalu. Realizowany jest też ambitny projekt przywrócenia gatunku do Ouadi-Rimé-Ouadi Rezerwat Achim Faunal w Czadzie prowadzony przez Sahara Conservation Fund, Agencję Ochrony Środowiska - Abu Zabi i rząd Czadu.

Jednak poza rogami, oryks ma o wiele więcej atutów, w które wyposażyła go natura i które pozwalają mu przetrwać w ekstremalnych wręcz warunkach. Mało kto wie, że jest lepiej przystosowany do środowiska ubogiego w wodę, niż większość gatunków zwierząt, w tym wielbłąd. Wielbłąd obejdzie się bez wody przez około dwa tygodnie, oryks nawet kilka razy dłużej. Zawdzięcza to dwóm cechom przystosowawczym - zdolności kontroli pracy nerek i regulowania temperatury ciała, która może wzrastać nawet do 46 stopni Celsjusza.

Oryksy szablorogie można spotkać w 129 ogrodach zoologicznych, w których żyje 1469 osobników dorosłych i 20 młodych. Niestety ok. 9000 przedstawicieli tego gatunku żyje również w ośrodkach zamkniętych, utrzymywanych na cele łowieckie w kilku krajach arabskich, bo wciąż stanowią cenne trofeum myśliwskie.

Wrocławskie zoo ma ponad 30-letnie doświadczenie w hodowli tego gatunku. Pierwsza para oryksów szablorogich pojawiła się tu w 1984 r. – samiec Eman i samica Julia pochodziły z zoo w Dvur Kralove. Wtedy były to pierwsze zwierzęta tego gatunku w Polsce. Od tego czasu urodziło się we Wrocławiu aż 71 zwierząt tego gatunku. Zasiliły one zachowawcze grupy hodowlane w całej Europie, a nawet w tak odległych krajach jak Indonezja.

Stado we wrocławskim zoo liczy obecnie 10 osobników, w tym 3 młode. Mieszkają w pawilonie Sahary, który został wybudowany głównie z myślą o tym gatunku w 2009 roku. Do dyspozycji mają również obszerny wybieg zewnętrzny.

___________________________________

W zaktualizowanej, pod koniec 2017 roku, Czerwonej Księdze, prowadzonej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody, znajduje się 91 523 gatunków, z czego 25 821 jest zagrożonych. 67 gatunków uważa się za wymarłe w środowisku naturalnym. Oznacza to, że można je spotkać tylko w hodowlach zamkniętych jak ogrody botaniczne czy zoologiczne. Wkrótce może do nich dołączyć kolejnych 5 500, bo tyle gatunków jest krytycznie zagrożonych.

Jednym z priorytetowych celów działalności wrocławskiego zoo jest ochrona gatunkowa, prowadzona w naturalnym środowisku ich występowania. Ogród angażuje się w projekty rozsiane po całym świecie od Ameryki Południowej, gdzie współpracuje z Giant Armadillo Conservation, wspierając program na rzecz ochrony pancernika olbrzymiego, przez Afrykę, gdzie w RPA pomaga Fundacji SANCCOB ratować pingwiny przylądkowe, po Indonezję, gdzie Cikananga Conservation Breeding Center opiekuje się m.in. szpakami czarnoskrzydłymi i świniami brodawkowatymi. Stara się sukcesywnie tę działalność rozszerzać i skupiać na sprawdzonych organizacjach, efektywnie prowadzących projekty ochrony gatunków o istotnym znaczeniu dla bioróżnorodności. Są one często niewielkie, niezbyt urodziwe i mało znane co czyni pracę bardziej wymagającą, ale tym samym przynoszącą wiele satysfakcji. Do tego celu zoo powołało Fundację DODO.

Afryka i Azja to kontynenty, które najbardziej potrzebują wsparcia w ochronie gatunkowej. Stąd m.in. udział przedstawiciela ZOO Wrocław w spotkaniu Sahelo - Saharan Interest Group, które w maju 2017 odbyło się już 17 raz. Wyjazd do Senegalu zaowocował podjęciem współpracy, w ramach działalności Fundacji DODO, z African Aquatic Conservation Fund w dziedzinie badania i ochrony manatów afrykańskich oraz African Chelonian Institute w dziedzinie ochrony żółwi pustynnych.

Partnerzy

Bootstrap Slider